نخلها آغوش گشوده بودند، شب آرام بود، دهکده «صریا» گامهاى پر طنین زمان را مىشمرد. ستارهها، خیره خیره، چشم به خانهاى گلین با پنجرههاى کوچک دوخته و گوش سپرده بودند تا با نخستین گریه شادىبخش مولودى خجسته، دل شاد شوند و خوشه خوشه، ایمان به پاى او بریزند، نوزادی مبارک به دنیا آمد، تا خورشیدِ هدایتِ انسان به ملکوت شود و پرچمدار مکتب جعفری باشد تا با نورِ دانش خویش، ظُلمت «متوکل عباسی» را بشکافد، آسمان را چون کوله باری سبز بر دوش گیرد و رسالت هزاران ساله دین را به مقصد برساند. «على» دیگرى، پا به دنیا گذاشت و «محمد»ى دیگر، او را در آغوش گرفت. آری! اگر چه شهر، درپیله تاریک خود فرو رفته بود، اما شوق آمدن او، کوچههاى بنىهاشم را به تپش واداشت.
حضرت امام علی النقی (ع) در نیمه دوم ماه ذی الحجه، سال ۲۱۲ ق در اطراف مدینه و در منطقه «صریا» چشم به جهان گشود. پدر گرامی آن حضرت حضرت جواد الائمه(ع) و مادرارجمندش سمانه مغربیه از بانوان با فضیلت تاریخ میباشد. مشهورترین القاب آن امام، نجیب، مرتضی، هادی، نقی، عالم، فقیه، امین، مؤتمن، طیب، متوکل و عسکری است.
آن بزرگوار در سال ۲۲۰ه.ق و در هشت سالگی به مقام خطیر امامت نائل گردید. امام هادی (ع) دوران امامت خویش را با خلفاء ستمگر عباسی همچون معتصم، واثق، متوکل، منتصر، مستعین و معتز سپری کرد.
یکى از آثار ماندگار و ارزشمند امامهادى(ع) زیارت جامعه است که خود متقنترین متن شناخت امامت راستین است.
فروغى از احادیث امام هادى (ع):
– خداوند متعال توصیف نشود، جز بدانچه خود وصف کرده است و چگونه توصیف میشود آن وجودی که حواس مخلوقات از درکش ناتوان است و اوهام و خیالات به آن نمیرسند و تصور و اندیشه ها به حقیقتش آگاه نمیگردند و در افق نگاه چشمها نگنجد او با همه نزدیکی دور است و با همه دوری اش نزدیک. چگونگی را پدید آورد و خودش چگونه نیست. مکان را آفرید، ولی خود مکانی ندارد و از چگونگی و مکان داشتن جداست. یگانه است و بی همتا. با شکوه است و نامها و اسمائش همه مقدساند و پاک. (تحف العقول، ص ۴۸۲؛ الکافی، ج ۱، ص۱۳۸)
– دانشمند و دانشجو هر دو در رشد و هدایت شریکاند. (کشف الغمه، ج ۲، ص ۳۸۶)
– هر که از نافرمانی خدا بپرهیزد، [مردم] از نافرمانی او پرهیز کنند و هر کس خدا را اطاعت کند، [دیگران] از او اطاعت میکنند و کسی که از دستورات خالق فرمان برد، هیچ باکی از خشم مخلوقین نخواهد داشت و هر کس خالق را به خشم آورد، او باید بداند که از خشم مردم در امان نخواهد بود. ( تحف العقول، ص ۴۸۲)
– فرزندم هزار دوست بگیر و البته هزار کم است و یک دشمن برای خودت درست نکن که یکی هم زیاد است. (وسائل الشیعه، ج۱۲، ص ۱۶)
– هر کس از مکر و مؤاخذه دردناک خداوند، خود را در امان احساس کند، تکبر میورزد تا اینکه با قضا و تقدیر خداوند مواجه گردد؛ اما انسانی که بر دلیل روشنی از پروردگارش دست یافته است، مصیبتهای دنیا بر او سخت نخواهد بود؛ گرچه قطعه قطعه شده و [اجزاء بدنش] پراکنده شود. (تحف العقول، ص ۴۸۳)
– فروتنى آن است که با مردم چنان کنى که دوست دارى با تو چنان باشند. (المحجه البیضاء ، ج ۵ ، ص ۲۲۵)
کانون فرهنگی تربیتی جوانه های کاشان میلاد با سعادت و پر برکت امام علی النّقی علیه السلام رابه تمامی دوست داران خاندان نبوّت و شیعیان جهان تبریک وتهنیت عرض می نماید …
